Chapter 2

Shelley
-Bardzo się cieszę,że nam pomagasz Greg-Uśmięchnęła się moja mama słodko, a ja miałam ochotę zwrócić wszystko co dziś zjadłam.
-Nie ma za co Ashley-Uśmiechnął się czule w stronę mojej mamy.Dla mojej rodzicielki ta kolacja za pewne była perfekcyjna,cóż dla mnie okropna.Mój brat nie pokazywał żadnych emocji na jego twarzy,więc sądzę,że nie interesowało go co będzie dalej z nami.W sumie z tego jedzenia przygotowanego przez moją mamę nic nie zjadłam.Nie miałam apetytu.Przez połowę kolacji rozmawiali o moim bracie i o mnie.Potem uzgadniali kiedy się przeprowadzamy.Uznali,że do jutra damy radę się przeprowadzić.Zaczynam się pakować od razu po powrocie od Victorii.Znaczy spakuję piżamę,moje kosmetyki i ciuchy z pralni.
-Będę się już zbierał.-Uśmięchnął się i wstał od stołu, za czym my również to zrobiliśmy.
-Posprzątaj Shelley.-Powiedziała do mnie moja mama, a ja westchnęłam cicho i zaczęłam zbierać nasze brudne talerze.
-Pomogę jej,przy okazji lepiej się poznamy.-Uśmięchnął się przyjaciel mojej mamy.Uznała,że to świetny pomysł.Nie to,że ja go nie lubię.Jest podejrzany.Pomógł mi zebrać wszystkie brudne naczynia,po czym zanieśliśmy je do zlewu.Gdy zaczęłam myć naczynia,myślałam,że już wyjdzie z kuchni,ale nadal stał i się na mnie patrzał.
To jest do cholery niekomfortowe dla mnie,przestań.

-Więc,czym się pan zajmuje?-Spytałam by uniknąć tej ciszy.

-Bardzo interesująca praca.-Przestał się na mnie patrzeć i spojrzał się w okno naprzeciw niego.-Mam luźne godziny pracy.Porywam ludzi,później zabijam,a następnie zakopuje w lesie.-Spojrzałam na niego lekko przerażona.
-Oczywiście żartuję.-Zaśmiał się z mojej reakcji,a ja zrobiłam się na twarzy czerwona -Pracuję,jako chirurg w pobliskim szpitalu.
-Ma pan jakąś rodzinę?Dzieci?Rodzeństwo?-Wypytywałam.Będę z nim mieszkać chcę wiedzieć z kim mam do czynienia.
-Nope.-Po czym usiadł przy blacie.-I nie mów do mnie "Pan".To mnie bardzo postarza,a nie chcę się tak czuć.Mów mi Greg.-Uśmiechnął się lekko po czym wyszedł z kuchni.Ucieszyłam się z tego powodu,ale po chwili spadł mi talerz na podłogę.Schyliłam się szybko i zaczęłam zbierać przy czym się lekko kalecząc.Cały czas kawałki szkła wypadały mi z rąk,bym je na nowo podnosiła i się kaleczyła.Gdy jeden kawałek szkła wypadł mi z ręki złapałam go gdy był przy moim nadrgarstku przyciśnięty.
-Pozwól mi pomóc.-Powiedział Greg,a ja odsunęłam trzęsąc się.Spojrzałam na moje ręce,które były we krwi.Posprzątał po tym bałaganie,który narobiłam i spojrzał na moje okaleczenia.Nadal leciała krew,a ja coraz bardziej panikowałam.Do kuchni przyszła moja rodzicielka.
-O mój boże Shelley.-Nie ruszała się z miejsca.To tylko krew mamo.Co ja mówię,sama się jej brzydzę.
-Ashley nic jej nie będzie zajmę się nią.-Powiedział Greg po czym moja matka wyszła z kuchni.
Świetnie zostaw mnie z nim.
Spytał się mnie gdzie mamy łazienkę,po czym mu wskazałam.Weszliśmy do łazienki,a drzwi zostały uchylone.Mężczyzna postawił mi dłonie pod kran z którego leciała woda.
-Gdzie macie wodę utlenioną?-Spytał się,a ja mu wskazałam szafkę koło umywalki.Gdy ją znalazł zakręcił wodę,po czym wziął się za oczyszczenie moich ran.
-Skończyłem.-Powiedział po czym wszystko schował i zawiązał mi bandaż na nadgartsku.
-Dziękuje.-Odpowiedziałam,a on się uśmiechnął.Usłyszałam kroki,sądziłam,że to mama przyszła zobaczyć jak się czuję,ale się pomyliłam.
-Dobry wieczór.-Usłyszałam Dave'a.Greg skinął głową,po czym wyszedł z łazienki.Chłopak spojrzał się na mnie zdziwiony,a ja zmarszczyłam nos nie wiedząc o co mu chodzi.
-Znacie się?-Spytałam kierując się ku wyjściu z pomieszczenia.
-Co sobie zrobiłaś?-Zignorował moje pytanie,świetnie.
-Wypadł mi talerz.-Odpowiedziałam mu,a on nie skomentował tego nawet.Po prostu wyszedł w ciszy z łazienki,a ja za nim.Wchodząc do salonu zauważyłam,że Grega nie ma,za to moja mama siedzi na kanapie przed telewizorem.Strzelam,że mój brat leży na łóżku w swoim pokoju słuchając muzyki.
-Mamo,idę dzisiaj spać do Victorii.-Zainformowałam rodzicielkę.
-Nie,jutro już się przeprowadzamy,nie zdążysz się spakować.-Odpowiedziała,nawet na mnie nie patrząc.Westchnęłam cicho,sądziłam,że się zgodzi.
-Dawno się z nią nie widziałam,a tymbardziej nie mam nic do pakowania oprócz ubrań z pralni i kosmetyków.
-Masz być przed jedenastą w domu.-Powiedziała mama,a ja jej podziękowałam.Gdy się ubierałam,moja matka rozmawiała z moim przyjacielem o szkole do której w tym roku będę chodziła.Zawołałam Dave'a po czym się pożegnałam z mamą.Wychodząc z hotelu,zauważyłam czarny samochód.Nie znam się na samochodach szczerze,więc nie wiem co to jest za marka.Z pojazdu wyszedł chłopak którego dzisiaj poznałam.Przywitałam się z nim i weszłam na tylne siedzenia.Moje oczy ujrzały moją przyjaciółkę.
-Shelley!-Krzyknęła mi do ucha,po czym mnie mocno przytuliła.Przez całą drogę na wyścigi,rozmawiałam z Victorią.Po niecałej godzinie naszą rozmowę przerwał Niall informując,że jesteśmy na miejscu.Wysiadłam razem z dziewczyną z samochodu oglądając się dookoła.Wszędzie stały sportowe samochody,a przy nich pół nagie dziewczyny.Czy one nie mają do siebie kompletnie szacunku?Zauważyłam gromadę ludzi przy starcie.Skierowałam się tam,ignorując wołania reszty towarzyszy.
-Piwa?-Usłyszałam obcy głos.Odwróciłam się w kierunku chłopaka który miał dwa piwa w dłoniach.Odmówiłam grzecznie,a on wzruszył ramionami i odszedł.
-Nie masz się ode mnie oddalać.-Usłyszałam gniewny głos mojego przyjaciela,a ja skinęłam głową.
-Gdzie reszta?
-Ashton przyjechał samochodem Niall'a i teraz ten jedzie na start.-Skierował swój wzrok na linię startu.Zauważyłam podjeżdżający samochód w którym prawdopodobnie siedzi za kierownicą Niall.Przyjaciel wziął moją rękę i prowadził nas do grupki ludzi,którzy mieli zamiar oglądać wyścigi.Przecisneliśmy się do przodu.Stałam obok Victorii,która uśmiechnęła się w moją stronę.Po krótkiej chwili dobiegł do nas chłopak w krótkich kręconych włosach.Uśmiechnął się w naszą stronę i się przedstawił jako Ashton.Ustał pomiędzy mną,a Victorią,za co byłam na niego zdenerwowana.Gdy pojazdy miały wystartować usłyszeliśmy jak ktoś krzyknął,że policja jedzie tutaj.Wszyscy zaczęli uciekać,był wielki chaos przez co zgubiłam moich przyjaciół.Zauważyłam policyjne wozy i zaczęłam panikować.Miałam zacząć uciekać,ale przede mną zatrzymał się czarny samochód sportowy w którym miał startować Niall.Odsunął szybę w dół,a ja bez zastanowienia się wsiadłam do środka.Kierowca ruszył gwałtowanie,ale nie miałam mu za to za złe,ponieważ ratował nas właśnie.Zrobił kilka trudnych zakrętów po czym wyłączył światła i zaparkował samochód w głębi lasu.Zerknęłam na niego pytająco,a on wzruszył ramionami.
-Kiedy będziemy mogli wrócić do Dave'a i Victorii?-Spytałam się niego z nadzieją,że mnie znów nie zignoruje.Spojrzał na wozy policyjne które przejeżdżały dosłownie obok nas.
-Nie wiem jeszcze.-Westchnęłam zrezygnowana.Nie miałam ochoty z nim siedzieć,ponieważ nie mam z nim żadnych tematów.
-Co sobie zrobiłaś w rękę?-Spytał się mnie po chwili.
-Talerz mi wypadł.
-Mhm..-I tylko tyle mi odpowiedział.Po chwili zapytałam się jego o bardzo mnie interesującą kwestię.
-Skąd znasz Dave'a?-Odwrócił się w moją stronę i przyglądał się mnie.
-Poznałem go dość dawno na wyścigach,zadawał się z tymi gorszymi,z którymi Ashton i ja mamy konflikt.Wiedziałem,że tam nie pasuje,więc postanowiliśmy go z tego wyciągnąć.Potem się zaprzyjaźniliśmy i tak się dalej to toczy.-Uśmiechnął się do mnie i ja również.Zapadła krępująca cisza,której nienawidzę.
-Nie pasujesz do tego środowiska.-Powiedział mi Niall.Nie,no coś ty,przecież to normalne u mnie,że wieczorami idę oglądać jak ludzie ryzykują swoim życiem.
-Wiem o tym.Przyszłam ze względu na Dave'a.-Odpowiedziałam mu,a on skinął głową.Rozglądał się,po czym ruszył.Gdy wyjechaliśmy na główne ulice włączył z powrotem światła.
-Wiesz gdzie mieszka Victoria?-Spytałam się go.
-Tak,za pewne tam nocujesz?-Spytał się mnie,a ja skinęłam głową.Zerknęłam za okno i oglądałam ulice Nowego Jorku.Byłam tak zapatrzona,że nawet nie zauważyłam,że Niall zaparkował pod domem Victorii.
-Dziękuje za podwózkę.-Skinął głową,a ja wysiadłam kierując się w stronę mojej przyjaciółki,która mnie przytuliła,gdy mnie zobaczyła całą.Dave stał w wejściu domu Victorii patrząc się na mnie cały czas.Odwróciłam głowę,by spojrzeć czy Niall już pojechał,ale nawet nie ruszył z miejsca.Gdy zauważył,że się na niego patrzyłam,odjechał.