Pamiętnik Shelley, 28 lipiec
"Gdybym miała wybór, obudzić się czy przespać dzień-nie wybrałabym żadnego.Chciałam tamtego dnia zniknąć.Wszystko się skomplikowało.Nie chciałam się TEGO dowiedzieć.W tamtym momencie miałam nadzieję,że na moje życzenie zmarłam we śnie. Jednak tak się nie stało.To było rzeczowistością.To się stało przeze mnie.Wiedziałam o tym doskonale.Chciałam po prostu przestać oddychać w nocy, tak jak starsi ludzie mają w zwyczaju umierać, gdy nadejdzie ich czas.Z każdą minutą, sekundą-czułam się coraz gorzej niż w zwyczaju mam.Możliwe,że miałam depresję, ale nie chodzi o mnie tylko o moją rodzinę.Właśnie się rozpada, a ja nie mogę nic zrobić.Gdybym nie odbyła wtedy tej rozmowy z tatą-możliwe, że nadal byśmy byli pełną rodziną.Mama zarządziła,że mam się zacząć pakować z Jake'em, ponieważ wyjeżdżamy.Ojciec zostaje sam,a niedługo z papierkiem od prawnika,który ma zainformować o dacie rozprawy w sprawie rozwodu.Rodzice zawsze mówili,że się bardzo kochają i zawsze będą razem.Cóż nikt nie wiedział co sie stanie.Potrzebowałam kogoś,kto mnie nie zostawi w takiej sytuacji.Potrzebowałam choć głupiego przytulenia,ale nie miałam takiej osoby.Jestem całkowicie sama."
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Oto prolog.Możliwe,że nie spodoba wam się.Jestem amatorką,więc nie bijcie jeśli te opowiadanie nie wyjdzie.Informacje są u góry w lewym rogu:)
